﻿<title_newspaper="Sztandar Młodych"> 
<title_article="Idea, która obiegła cały świat"> 
<author_1="B. Sobierajska">
<author_2=""> 
<language="pl"> 
<style="press"> 
<year="1954"> 
<date="1954-10-22"> 
<month="10"> 
<period="d"> 
<status="1_obieg"> 
<support="paper">

„Stale pogarszają się warunki naszego życia i naszej pracy. Otrzymujemy coraz niższa zapłatę. Niskie ceny na produkty rolne zwiększają Naszą nędzę. Z roku na rok rosną podatki i czynsze dzierżawne” — mówi młodzież wiejska krajów kapitalistycznych. „Żyjemy w potwornej nędzy. Jesteśmy nieludzko wyzyskiwani. Obszarnicy nie zapewniają nam minimalnych warunków higieny i bezpieczeństwa pracy” — mówi młodzież wiejska krajów kolonialnych i zależnych. W krajach kapitalistycznych panuje głód ziemi, a jednocześnie ogromne tereny uprawne leżą odłogiem. W Indiach, w tym wielkim i bogatym kraju, ponad połowa ziemi uprawnej leży odłogiem. W Iranie, królestwie nafty na 163.6 mln ha ziemi uprawia się zaledwie 16.8 proc. W Indonezji 94 proc. ziemi to odłogi. Plantatorzy uważają ten stan za korzystny, ponieważ przynosi im wyższe ceny i zyski. Ale tego rodzaju polityka gospodarcza przynosząca bogactwo jednostkom, niesie nędzę milionom. Na Półwyspie Pirenejskim rządzi generał Franco. Pod jego rządami Hiszpania — bogaty kraj, przerodziła się w kraj nędzy 3 i pół miliona chłopów, którzy posiadają dwa razy mniej ziemi niż 17 tys. obszarników. Głód często zagląda do chłopskich domów, a dzieci i młodzież łatwo zapadają na rozmaite choroby z powodu niedożywienia. Ile bowiem jedzenia kupić sobie może młody hiszpański robotnik rolny jeśli dziennie zarabia 12 pesetów, a kilo chleba kosztuje 5.4 peseta. Dziewczyna hiszpańska jest w jeszcze gorszym położeniu: jej całodzienny zarobek starczy zaledwie na kilogram ziemniaków. W krajach kolonialnych i zależnych najbardziej wyzyskiwane są dzieci. Ci mali robotnicy pracują taką samą ilość godzin jak dorośli, ale ich zarobek jest „wprost proporcjonalny” do wieku. Im mniej lat, tym mniej pieniędzy. W Algierze, kraju, który sam eksportuje pszenicę, dziesięcioletni robotnik, pracując cały dzień na polu zdoła zarobić tylko na skromny posiłek. Jego praca przynosi obszarnikowi dochód. Jego pot najlepiej użyźnia obszarniczą ziemię. Mali robotnicy tracą w znojnej pracy nie tylko radość dziecięcego wieku, ale również siły i zdrowie. 

</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
